Yanarsan Öleceğim

Güneşin doğmak batmak arasında kaldığı yerde ,
Güne geceye bir adım daha atamayacağın yerdeyim şimdi.
Nefes almayı unutmuş bir adamım ben.
Oksijenin sövdüğü , soğuğun dövdüğü o çaresiz adam.
Koşsanda yakalayamayacağın ,
Dursanda geç kalamayacağın o zamandayım şimdi.
Emin olmakta emin olamadığın ,
Nefes almakla yaşar olmadığın o andayım şimdi.

Ben felçli eliyle sana dokunan adam.
İnanırsan iyileşeceğim , düşünürsen delireceksin.
Ben evi alev alan yatalak hastayım.
Kurtarsan öleceğin , bıraksan yanacağın.
Yanarsan öleceğim…*

Eray Kılıç

Bir cevap yazın

Lütfen yorumunuzu giriniz.
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.