DENEMELERYAZILAR

Tek Anlamda Hayat…

Boş gürültülerdir sessizliğin ürperişinde içimizi ısıtmaya çalışan. Ses yığınları…Anlaşılmaz hava boşluğuna tutsak kelimecikler… Anlamsızlardır kimi zaman. Geç kalmışlığın verdiği pişmanlık duman altı eder tüm bedenimizi ve sinsice tüm hayatımızı. Ardından keşkeler başlar ve bir şarkının son nakaratı gibi hayatımıza yerleşiverir. Her tekrarda bir adım daha yaklaştırır pişmanlıklara, umutsuzluğa. Derken alışırız bizde. Ve kaldığı yerden eşlik etmeye başlarız hayatımızın şarkısına. Gülmekte güzeldir hıçkırıkların arasında. Her tebessümde usulca sokuluruz huzura. Ve anlamlar deryasında virgülden kurtulup nokta olmaya çalışırız tamamlanmamış cümleler içerisinde. “Ben” şahsı arar dururuz fiil isim ne varsa “ben” de toplansın isteriz. İnsanoğluyuz işte bizi biz yapan bencilliklerimizdir zannederiz. “Sen”, “o” olamayız örneğin. Başkasının kahkahalarında kendi tebessümlerimizi bulamayız. Yeni bir başlangıçtan bihaber hızla koşarız bitişlerimize.

Ceylan KAN
Edebiyat Öğretmeni

 

Etiketler

İlgili Makaleler

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Başa dön tuşu
Kapalı